Sa Tabi ng Dagat

ni Ildefonso Santos

(Read by Romnick Sarmenta)

 

 

            Marahang-marahang

manaog ka, Irog, at kata’y lalakad,

            maglulunoy katang

payapang-payapa sa tabi ng dagat,

            di na kailangang

sapnan pa ang pang binalat-sibuyas,

            ang daliring garing

at sakong na wari’y kinuyom na rosas!

 

             Manunulay kata,

habang maaga pa, sa isang pilapil

            na nalalatagan

ng damong may luha ng mga bituin;

            patiyad na tayo

ay maghahabulang simbilis ng hangin,

            nguni’t walang ingay,

hanggang sa sumapit sa tiping buhangin……

 

            Pagdating sa tubig,

mapapaurong kang parang nangingimi,

            gaganyakin kata,

sa nangaroroong mga lamang-lati;

            doon ay may tahong,

talaba’t halaang kabighani-bighani,

            hindi kaya natin

mapuno ang buslo bago tumanghali?

 

            Pagdadapit-hapon

kata’y magbabalik sa pinanggalingan,

            sugatan ang paa

at sunog ang balat sa sikat ng araw…..

            Talagang ganoon:

Sa dagat man, irog, ng kaligayahan,

            Lahat, pati puso

ay naaagnas ding marahang-marahan……


Add this page to your favorite Social Bookmarking websites
Reddit! Del.icio.us! Mixx! Twitter Google! Live! Facebook! Joomla Free PHP